سبزوارى ، سيد حسن [ امين الشريعة ] سيد حسن سبزوارى فرزند سيد محمد ، معروف به آقاى عراقى ، فرزند سيد جعفر ، معروف به آقاى زاهد بود . سيد حسن از شاگردان آيت‌الله حاج ميرزا حسين علوى ، مجتهد بزرگ سبزوارى بود . مدتى نيز در مشهد به تحصيل پرداخت . پس از آن اغلب عمر خود را به مسافرت در ايران و عراق و هند گذراند . در سفر به بيرجند مدت دو سال نزد امير شوكت الملك ، امير قائنات به سر برد . سيد حسن از سوى علمايى چون آقا ضياء عراقى داراى اجازهء علمى بود . در علم حديث و تفسير و علم اعداد و احضار ارواح و ادبيات و موسيقى كم‌نظير بود . طبع شعر داشت و در شعر بلبل تخلص مىكرد . شعر زير از نمونه‌اى از سروده‌هاى اوست : نگارم آمده از در چو ماه تابان است * ز ديدن رخش اشكم ز ديده ريزان است فكنده زلف پريشان خويش از چپ و راست * بسان مار كه از آدمى گريزان است خدا گواست كه از نيش تير هر مژه‌اش * جراحتى است به پيكر مرا كه سوزان است